كه سر كام « 1 » كبوذ « 1 » و بزرك كردد جو « 2 » غژب انكور و بن « 3 » باريك شوذ علاج اين « 4 » بريذن « 5 » بوذ و باز به دهان بدارذ مرهم « 6 » زعفرانى آنك از بهر زفان ياذ كردم « 6 » . باب الخناق « 7 » اين بيمارى آماس بوذ بعضلات حلق اندر و اين عضلات حلق دو كونه بوند « 8 » : يكى از بيرون حلق جنان‌كه « 9 » جون دهان باز ( f . 241 ) كند آماس بديد بوذ و ديكر از اندرون حلق بوند « 8 » آنجا كحنجره بوذ و آماس بديد - نبوذ جن دهان باز كند و « 10 » اين صعب بوذ بعلاج و زوذ كلو بكيرذ و دم زدن ببرذ و طعام فرو نروذ . و بود كى اين آماس از خون بوذ و نشان وى آن بوذ كى با تب بوذ و علامات غلبهء خون ظاهر بوذ و با سوزش « 11 » بوذ و با درد ، علاج فصد كردن بوذ و بيك‌بار نبايذ جى اندك‌اندك بجندبار تا قوّت ساقط نكند از قيفال و كر « 12 » ان رك كزير زفانست [ بيابذ ] « 13 » و از آنجا فصد كند به بوذ و اكر به نشوذ « 14 » روز ديكر « 14 » ببايذ كشاذن جه اين بيمارى كشنده بوذ و « 15 » باز حقنه بايذ كردن از « 16 » اول نرم و به آخر « 17 » تيز تا مايه فرو كشد اكر تب نبوذ « 18 » بدين حقنه صفت وى « 18 » شحم حنظل و قنطوريون بايذ و كر « 12 » تب بود بابونه

--> ( 1 ) - ف : كرد ( 2 ) - ف : چن ( 3 ) - ب ه : اين ( 4 ) - ب ه : هم ( 5 ) - ف : افزوده . بريذن ( 6 - 6 ) - ف : و زعفران آنك بباب زفان ياذ كردم كه آن نيك شايسته است ( 7 ) - ف : باب فى الخناق ( 8 ) - ف : بوذ ( 9 ) - ف : « كه » ندارد ( 10 ) - ف : « و » ندارد ( 11 ) - ب ه : بسيار ( 12 ) - ف : و اكر ( 13 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل بيايذ ( 14 - 14 ) - ف : زوذ ديكربار ( 15 ) - ف : « و » ندارد ( 16 ) - ف : « از » ندارد ( 17 ) - ف : و آخر ( 18 - 18 ) - ف : با اين حقنه .